Po zainstalowaniu takich czcionek na swoim systemie musimy kazać "browser'owi" zacząć ich używać. Na przykładzie Netscape: ściągnij menu Options - General Preferences - Fonts. Selektorem "For the encoding:" wybierz "Central European (iso-8859-2)", i poniżej ustaw odpowiednie fonty; Charter Bitstream i Times CE są przykładem czcionek proporcjonalnych, natomiast Courier jest "fixed" czyli "monospaced".
Jesli opcja "Central European (iso-8859-2)" nie pojawia się w ogóle, to zwykle oznacza to, że odpowiednie fonty nie izostały zainstalowane. Na przykład pod Unixowym X11 trzeba pamiętać o komendzie mkfontdir, i o poprawnym ustawieniu "font path" przy pomocy xset fp ...
Poprawnie stworzone dokumenty kodowane wg. ISO-8859-2 powinny zawierać w sobie element <META>, który nakaże wyświetlaczowi automatycznie przełączyć się na ten standart. Niestety wiele dokumentów tej instrukcji nie ma, a niektóre "browser'y" (np. Netscape) nie zawsze nań reagują. Żeby te problemy ominąć, można wyświetlacz ręcznie zmusić do używania tego kodowania ściągając menu Options - Document Encoding i wybierając tam "Central European". Można to zrobić na stałe, bo różne kodowania serii ISO-8859 mają tak samo ustawione pierwsze 128 znaków, a tylko takich z reguły używają "anglosaskie" strony sieciowe. Będą się więc i one pojawiać jak należy.
Nadal jednak nie wiem jak drukować takie teksty z Unix'owej przeglądarki.
Jak już wspomniałem, strona kodowana wg. ISO-8859-2 powinna wysyłać tę informację do przeglądarki przy pomocy elementu <META>. Na początku pliku, najlepiej gdzieś pomiędzy <HEAD> i </HEAD>, należy umieścić coś takiego:
<META HTTP-EQUIV="Content-Type" CONTENT="text/html;charset=iso-8859-2">
Następnym problemem jest łatwe pisanie z użyciem polskich ogonków. Musimy się martwić "tylko" o 18 znaków (ą,ć,ę,ł,ń,ó,ś,ż i ź, plus odpowiednie duże litery). Mi osobiście najłatwiej pisze się gdy dostępne są one przez przytrzymanie któregoś ze specjalnych klawiszy (Alt, Option etc.) i jednoczesne naciśnięcie "naturalnej" litery - np. ś dostaje się jako Option-s, a Ł jako Shift-Option-L. Wyjątkiem jest ź, bo kłóci się z ż; wygodne dla mnie jest tu użycie np. Option-x.
W sumie głównym naszym celem jest teraz nakazanie komputerowi, żeby odpowiednio interpretował naciskanie takich kombinacji klawiszy. Ponieważ każdy font ISO-8859-2 ma duże L z kreską w pozycji 163 (czyli a3 w układzie szeststkowym), chcemy, żeby Shift-Option-L wysyłało do naszego edytora kod 163, również znany (w X-Windows) pod dźwięczną nazwą "sterling". Kłopot, że klawiatura przypisuje tym klawiszom jakiś zupełnie inny kod. Musimy więc zrobić coś, co nazywa się "keyboard remapping", a to zależy bardzo od używanego systemu.
Dla wygody podaję poniżej kody jakie wysyła typowa amerykańska klawiatura Sun'a, odpowiadające im kody znaków, które chcemy otrzymać, i ich nazwy pod okienkami X11:
Sun Type 5 litera + Chcemy otrzymać te kody: klawisz Alt: octal hex nazwa w X11 a 341 261 b1 plusminus c 343 346 e6 ae e 345 352 ea ecircumflex l 354 263 b3 threesuperior n 356 361 f1 ntilde o 357 363 f3 oacute s 363 266 b6 paragraph z 372 277 bf questiondown x 370 274 bc onequarter A 301 241 a1 exclamdown C 303 306 c6 AE E 305 312 ca Ecircumflex L 314 243 a3 sterling N 316 321 d1 Ntilde O 317 323 d3 Oacute S 323 246 a6 brokenbar Z 332 257 af macron X 330 254 ac notsignZ braku bardziej eleganckiego rozwiązania podaję fragment pliku, który wczytany przy pomocy xmodmap nazwa_pliku na poczatku sesji X11 te zmiany właśnie powoduje (na sieci krążą inne wersje, i żadna u mnie nie chciała działać):
! added 5/7/97 EJB for Polish ISO Latin 2 mappings ! remove Mod1 = Alt_L keysym a = a A 0xb1 0xa1 keysym c = c C 0xe6 0xc6 keysym e = e E ecircumflex Ecircumflex keysym l = l L 0xb3 0xa3 keysym n = n N 0xf1 0xd1 keysym o = o O 0xf3 0xd3 keysym s = s S 0xb6 0xa6 keysym z = z Z 0xbf 0xaf keysym x = x X 0xbc 0xac keysym Alt_L = Mode_switch add Mod2 = Mode_switch !W ten sposób mogę używać niemal każdego edytora (włącznie ze zwykłym vi) do pisania ogonków. Oczywiście nie będą one poprawnie pojawiać się na ekranie jeśli "okienko" nie wżywa fontu ISO-8859-2! Na moim systemie robie na przykład to:
xterm [różne opcje X11] -fn \ -adobe-courier-bold-r-normal--17-120-100-100-m-100-iso8859-2Podobna procedura powinna się stosować do Linux'a i innych Unix'ów używających X11.
Skonstruowałem też też plik systemowy typu "Keyboard", który służy temu samemu na moim Macintoshu w połączeniu z fontami Apple'a serii CE - mogę wysłać na życzenie. Na razie tyle. O Windows nic nie napiszę, bo się na nich nie znam, a poza tym gorąco radzę wszystkim z Pecetami, żeby je czym prędzej wyrzucili i kupili coś porządnego ;-)
Uwagi? Sugestie? Poprawki?
Last modified: 5/30/97